Je station zendt standaard op één kwaliteit uit. Met extra streams bied je dezelfde uitzending nog een keer aan, anders gecodeerd — bijvoorbeeld lichter voor wie op zijn telefoon luistert.
Het scherm met de hoofdstream, HLS en een extra kwaliteit
Wat een extra stream wel en niet is
Het is dezelfde uitzending. Wie er achter de microfoon staat, welke plaat er draait, wanneer het nieuws komt — dat is voor alle kwaliteiten gelijk. Alleen de codering verschilt.
Het kost wel wat. Elke extra stream is een tweede stroom naar buiten, en je luisteraars en je bandbreedte komen uit dezelfde pot als die van de hoofdstream. Twee luisteraars op de lage kwaliteit tellen als twee luisteraars.
Hoeveel mag je er?
Rechtsboven staat hoeveel adressen je hebt en hoeveel je pakket toestaat. Zit je aan de grens, dan is dat het moment om te kijken of elke kwaliteit nog luisteraars heeft — op je statistiekenscherm zie je dat per kwaliteit.
Instellen
Per extra stream kies je de kwaliteit in kbps, de codec, en de naam in de URL. Die naam komt achter je slug te staan, dus mobiel levert een adres op dat eindigt op -mobiel.
Kies AAC voor lage bitrates: op 64 kbps klinkt AAC merkbaar beter dan MP3. Boven de 128 is het verschil klein en is MP3 breder ondersteund.
HLS
HLS is dezelfde uitzending, maar in stukjes geknipt. Dat is wat een browser op een telefoon met een wankele verbinding het liefst heeft: valt de verbinding even weg, dan pakt hij het volgende stukje op in plaats van de hele stream te verliezen.
De prijs is vertraging. Je luisteraar loopt er ongeveer twintig seconden mee achter. Voor muziek maakt dat niets uit; voor een live verslag van een wedstrijd wel.
Een nieuwe stream is niet meteen zichtbaar
Sla je een extra kwaliteit op, dan duurt het een halve minuut voor hij bestaat — de node moet hem opzetten. Het scherm laat dat zien met een voortgangsbalk. Herlaad je in die tijd, dan lijkt de stream verdwenen; hij is er alleen nog niet.